24 Kasım 2006 Cuma günü bütün Türkiye’de olduğu gibi okulumuz Kabataş Erkek Lisesi’nde de çok özel bir gündü. Gün boyu, davet edilen emekli öğretmenlerimiz ve çalışan öğretmenlerimiz ile birlikte olduk, beraber gösteriler, törenler izledik, birlikte yemek yedik bu çok özel günlerini kutladık.
O güne sabah 10.30 da öğretmenler odasında kabul edilen tebrikler ile başladık. Emekli öğretmenlerimizin hepsi davet edilmiş, onlar da unutulmamış olmanın sevinci içinde yaşlı gözlerinden pırıl pırıl mutluluk okunarak yıllarca bulundukları öğretmenler odasındaydılar. Uzun süredir birbirlerini göremeyenler birbirlerine sarılarak heyecanlanır iken sıraya giren öğrencileri ve genç öğretmenler de ellerini öperek daha fazla mutlu olmalarına sebep oluyorlardı. Hep birlikte içilen çaylardan sonra birlikte bahçeye inilerek İstiklal marşı söylendi ve saygı duruşunda bulunuldu. Hamdi Saver salonunda ise öğretmenlerimiz öğrencilerinin hazırladıkları gösteriyi zevkle bazen de yaşlı gözlerle izlediler. Oldukça uzun süren gösterilere okulumuz öğrencileri çok iyi hazırlanmışlardı. Şarkılar, türküler, marşlar söylendi, müzikler çalınıp tiyatro gösterisi izlendi. Gösteri bitiminde en gencinden yaşlısına katılan bütün öğretmenlerimiz yemekhanede günün özelliğine göre hazırlanmış yemeği birlikte yediler. Gün sonunda herkes seneye 24 Kasımda birlikte olabilmek ümidiyle birbirlerine veda ettiler. Biz de Kabataşlılar Derneği olarak hepsine birer telefon defteri hediye ettik ki adres ve telefonlarımızı yazsınlar, biz onları nasıl unutamıyorsak onlar da bizi hatırlasınlar diye...